Medeplichtigheid

Een tweede voorstel is dat je door het kopen van besmette kleding medeplichtig zou worden aan uitbuiting, en dat je door een boycot die medeplichtigheid kan vermijden.

Dit voorstel is breed toepasbaar. Door je auto te laten staan ben je niet medeplichtig aan vervuiling, door vlees uit je dieet te halen ben je niet medeplichtig aan de bio-industrie, en door een substantieel percentage van je inkomen te doneren ben je niet medeplichtig aan de ongelijkheid in de wereld.

Toch is deze reden omstreden. Allereerst: is een boycot eigenlijk wel nodig om medeplichtigheid te vermijden? Stel je gelooft echt dat jouw individuele boycot niets uithaalt voor de werknemers elders, maar wel vindt dat de situatie niet door de beugel kan. Kun je dan niet beter een groot spandoek uit je raam rollen met bijvoorbeeld de tekst “Wie heeft jouw T-shirt gemaakt?”? En stel dat je ook nog allemaal andere campagnes voert tegen uitbuiting, dan kunnen we je moeilijk medeplichtig noemen.

Belangrijker nog: heb je daadwerkelijk een reden om iets te doen dat toch geen verschil maakt? Stel dat vele anderen al besmette T-shirts hebben gekocht en de nieuwe bestelling voor meer van zulke T-shirts al is geplaatst. De overgebleven exemplaren van de vorige bestelling worden weggegooid, omdat jij ze niet meeneemt omdat je niet medeplichtig wil zijn. Dat lijkt niet bepaald een goede reden voor een boycot.

Kortom, deze reden om te boycotten is een stuk eenvoudiger dan de eerdere verwachte nutsberekeningen, maar het is lastiger om te bepalen wanneer je precies medeplichtig bent en wanneer we het zouden moeten vermijden.

volgende reden